مکانیسم اثر بوپرنورفین

این دارو با تأثیر بر گیرنده‌های اپیوئیدی در CNS، روند مؤثر بر ادراک درد و پاسخ به درد را تغییر می‌دهد . ممکن است تا اندازه‌ای سبب تغییراتی در آزاد شدن واسطه‌های عصبی مختلف از اعصاب‌آورانی شود که به محرک‌های دردزا حساس هستند.

فارماکوکینتیک بوپرنورفین

غلظت پلاسمایی این دارو 5 دقیقه پس از تزریق عضلانی به حداکثر می‌رسد. نیمه عمر دارو حدود 3 ساعت است. متابولیسم دارو کبدی است . جذب دارو از راه عضلانی بسیار سریع بوده و پیوند دارو به پروتئین‌های پلاسما بسیار زیاد است. دارو عمدتا از راه صفرا و مدفوع دفع می‌گردد.

منع مصرف بوپرنورفین

در صورت وجود اسهال به دلیل مسمومیت‌و ضعف شدید تنفسی، نباید مصرف شود.

عوارض جانبی بوپرنورفین

تهوع و استفراغ(بخصوص در شروع مصرف دارو)، یبوست و خواب‌آلودگی از عوارض جانبی دارو هستند. مقادیر زیاد این دارو موجب تضعیف تنفسی و افت فشار خون، اشکال در ادرار کردن، اسپاسم مجاری ادراری و صفراوی ، خشکی دهان ، تعریق، سردرد، برافروختگی صورت، سرگیجه،کاهش ضربان قلب، تپش‌قلب، افت فشار خون وضعیتی، کاهش دمای بدن، هذیان، تنگی‌مردمک چشم، خماری، تغییر خلق وخو، وابستگی ، بثورات جلدی، کهیر و خارش می‌شود.

تداخلات دارویی بوپرنورفین

داروهای ضد جنون اثرات تسکین‌دهنده و کاهش فشار خون این دارو را افزایش می‌دهند. داروهای ضد اضطراب اثر تسکین‌بخش این دارو را افزایش می‌دهند. این دارو با اثرات گوارشی متوکلوپرامید و سیزاپراید مقابله می‌کند.

هشدار ها بوپرنورفین

((فقط با تجویز پزشک مصرف شود ))

.درموارد کاهش فشار خون ، کم‌کاری تیروئید، آسم و کاهش ذخیره‌تنفسی باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 
2. برخلاف بیشتر داروهای اپیوئیدی فقط بخشی از اثرات این دارو توسط نالوکسون خنثی می‌شود. 
3. از مصرف این دارو در موقع حمله آسمی باید اجتناب شود. 
4. مصرف این دارو در معتادان به مواد شبه مرفین می‌تواند موجب بروز علائم سندرم قطع دارو مخدر گردد.

توصیه های دارویی بوپرنورفین

. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود. 
2. در صورت عدم حصول پاسخ درمانی مطلوب پس از چند هفته، مقدار مصرف دارو بدون مشورت با پزشک نباید افزایش یابد. 
3. از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود. 
4. در صورت بروز سرگیجه خواب‌آلودگی و منگی یا احساس سرخوشی ، باید احتیاط نمود. 
5. قبل از قطع مصرف دارو، باید با پزشک مشورت شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممکن است لازم باشد.