مکانیسم اثر متادون

-متادون یک آگونیست شبه تریاک است و مانند مورفین با پیوند به گیرنده‌های اختصاصی داروهای شبه تریاک اثر ضد درد خود را اعمال می کند. مصرف این دارو تنها برای دردهایی شدید و مزمن و همچنین سندرم قطع مصرف مواد مخدر توصیه شده است.

فارماکوکینتیک متادون

از راه تزریقی و خوراکی جذب خوبی دارد، در کبد متابولیزه می‌گردد. به طور عمده از طریق کلیه‌ها و مقدار کمی از آن نیز از طریق صفرا دفع می‌شود. پیوند دارو به پروتئین پلاسما زیاد و نیمه عمر آن 25-15 ساعت می‌باشد. زمان شروع اثر ضد دردی دارو از راه خوراکی 60-30 دقیقه و از راه تزریق عضلانی 20-10 دقیقه و طول مدت اثر ضد دردی 5-4 ساعت می‌باشد.

منع مصرف متادون

‌این دارو در صورت وجود اسهال شدید همراه با کولیت پسودوممبران ناشی از مصرف سفالوسپورین‌ها و پنی‌سیلین‌ها ، اسهال ناشی از مسمومیت و ضعف حاد تنفسی نباید مصرف شود.

عوارض جانبی متادون

تهوع و استفراغ(بخصوص در شروع مصرف) یبوست، خواب‌آلودگی، کمی فشار خون و تضعیف تنفس با مصرف مقادیر زیاد، اشکال در ادرار کردن، اسپاسم صفرا یا مثانه، خشکی دهان، تعریق، سردرد، گرگرفتگی صورت،‌سرگیجه کاهش ضربان قلب، تپش قلب، افت فشار خون وضعیتی، افزایش فشار خون ریوی، کاهش دمای بدن، توهم ، حالت خماری، تغییر خلق خو، وابستگی، اختلال در تفکر، تنگی مردمک چشم، بثورات جلدی، کهیر و خارش از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخلات دارویی متادون

فنی‌توئین و ریفامپین، متابولیسم متادون را تسریع کرده و اثرات آن را کاهش می‌دهند. اگر به طور همزمان با سایر داروهای مضعف CNS مصرف شود. تضعیف CNS تشدید شده می‌تواند موجب ایجاد ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود. مصرف همزمان با داروهای شبه‌آتروپینی نیز موجب تشدید احتباس ادرار و یبوست شده و ممکن است انسداد فلجی روده ایجاد نماید.مصرف بوپرنورفین بیش از مصرف یک داروی ضد درد اوپیوئیدی ممکن است اثر درمانی داروی ضد درد را کاهش دهد. مصرف همزمان نالترکسون در بیمارانی که به داروهای ضد درد اوپیوئیدی وابستگی جسمی دارند، ممکن است سبب بروز علائم قطع مصرف دارو شود.

هشدار ها متادون

1.درموارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود: 
آسم، کم بودن ذخیره تنفسی، التهاب روده و بیماری تنفسی 
2. این دارو ممکن است سبب بروز وابستگی شود.

توصیه های دارویی متادون

((فقط با تجویز پرشک مصرف شود))

‌1. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه‌شده مصرف شود. 
2. اگر پس از چند هفته مصرف دارو ، پاسخ مطلوب حاصل نشد، بدون مشورت با پزشک مقدار مصرف دارو نباید افزایش یابد. 
3. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یادآوردن، آن نوبت باید مصرف شود مگر اینکه تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. 
4. از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود. 
5. در صورت بروز سرگیجه، خواب آلودگی، منگی و احساس کاذب سرخوشی باید احتیاط نمود. 
6. هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود. 
7. قبل از مصرف دارو پس از مصرف طولانی مدت، باید با پزشک مشورت شود. قطع تدریجی مصرف دارو ممکن است ضروری باشد